FEMMIE DUIVEN

Over mijn werk

Binnenkant buitenkant
Aarde lucht
Het persoonlijke, het absolute
Kun je zijn wat je ziet?
Kun je een landschap begrijpen?

Tijdens mijn lange wandelingen door onherbergzame landschappen zoals de woestijnen van de Sahara landen, laten gedachten, theorieën het afweten. Het gaat om praktisch handelen en zintuiglijk waarnemen. Het zijn deze zintuiglijke ervaringen die voor mij een aanleiding tot beelden zijn. Ook herinneringen aan de weidse landschappen en het boerenleven uit mijn jeugd op het platteland spelen in mijn werk een rol. Ik geef mijn beelden een huid die verleidelijk, sensueel en uitdagend is. Of een huid die juist heel aards is. Ik gebruik traditionele sculpturale waarden als tactiliteit, massa, binnenkant – buitenkant, zwaartekracht en volume. Mijn beelden verbinden zowel het menselijke, het gecultiveerde, als de natuur met zijn niet te duiden krachten en eigenschappen. Het is een spel met de paradox van het metafysische landschap versus de alledaagsheid van het menselijk bestaan.
Gedreven door nieuwsgierigheid, is het maken van mijn kunstwerken als een uitdagende reis. Voor een nieuw object ligt het vertrekpunt vaak in een ouder werk. Op zoek naar nieuwe ervaringen en betekenissen sla ik intuïtief onbekende zijpaden in en kom ik op eerder niet vermoede plekken. Toevallige bijkomstigheden wel of niet accepterend, ontdek ik steeds weer nieuwe mogelijkheden binnen mijn beeldtaal.